Kategorie


Archiwum


  • Z roku na rok gry są coraz bardziej wymyślne, aby zadowolić całe masy graczy. Rosną wymagania sprzętowe i trudność gry. Jednak są gry, których nikt nigdy nie zapomni i są one o wiele od wielu tytułów, które teraz wyszły. Chyba większość młodych ludzi lubi czasem odprężyć się przed komputerem lub konsolą grając w swoje ulubione gry. Warto zainteresować się jaki typ gier najbardziej nam odpowiada, bo to ułatwia wyszukiwanie podobnych tytułów na sklepowych półkach.

Reklama

3Każdy mały chłopiec chociaż przez krótki okres w swoim życiu chciał być żołnierzem. W Polsce dzięki ogromnej popularności „Czterech pancernych i psa” największe parcie było na czołgistów. Gra Tank 1990 pozwala nam wcielić się w jednego z nich i w pojedynkę lub z kumplem bronić bazy którą symbolizuje orzełek. Gra raczy nas widokiem od góry dzięki czemu cały czas mamy jasną sytuację na mapie. Nieprzyjaciół jest wielu jednak są oni słabo rozgarnięci przez co dopiero na dalszych poziomach gra robiła się bardziej wymagająca. Plansza składa się z kilku różnych rodzajów terenu. Od nieprzejezdnej wody, po ukrywające trawy i łatwą do zniszczenia cegłę do niemożliwej do przebycia i zniszczenia białej kostce. Gra mimo słabej SI przeciwników była dynamiczna i całkowicie zręcznościowa. Produkcja ta jako jedna z niewielu które ukazały się na system NES miała edytor poziomów. Za pomocą kilku kształtów i rodzajów terenu można było stworzyć świetne mapy. Każdy mógł zagrać na wymarzonej planszy. Dzięki systemowi kooperacji gra do dziś jest rozpoznawalna wśród graczy.

Micro Machines. Gra ta stała się najbardziej grywlaną i ciekawą produkcją wyścigowa na NES. Nie ścigamy się tutaj zwykłymi pojazdami a tymi zdalnie sterowanymi (są tutaj między innymi motorówki, auta i helikoptery) które posiada nie jedno dziecko. Tory również nie są szablonowe gdyż przyjdzie nam się ścigać zarówno w wannie jak i po stole kuchennym. Każda trasa jest inna i posiada różne przeszkody. Od skoczni do spowalniaczy. Mimo iż są to czysto zręcznościowe wyścigi i trudno doszukać się w nich chociaż odrobiony symulacji (a takie gry na ten system również były) to satysfakcja i zabawa były trudne do opisania. W raz z postępem gry odblokowujemy kolejny trasy i pojazdy. W trybie dla dwóch graczy nie trzeba jednak zdobywać poszczególnych torów i aut gdyż wszystkie są dostępne od razu. Koncepcja gry wieloosobowej jest dość zaskakująca ale tylko i wyłącznie pozytywnie. Nie ścigamy się na czas a staramy się by rywal za nami nie nadążył i w konsekwencji został „pochłonięty” przez ekran i traci punkt. Wygrywa się w momencie przejęcia wszystkich punktów przeciwnika.

12Gry strategiczne niekoniecznie muszą być grami wideo. Mogą one być grami planszowymi, ale o tym nie dzisiaj i nie teraz. Strategiczna gra wideo jest to program komputerowy, dzięki któremu możemy grać przeciwko wirtualnemu przeciwnikowi. Takim przeciwnikiem steruje komputer i jego ruchy są jakby zaplanowane przez program i często zależą od poziomu trudności. Im wyższy tym przeciwnik jest lepszy i groźniejszy w grze. Można też grać w takie gry w trybie multiplayer przez Internet i to jest chyba istota takich gier ponieważ gra przeciwko myślącemu człowiekowi jest ciekawsza niż przeciwko bezdusznemu programowi. Gra strategiczna polega na odpowiednim zarządzaniu, myśleniu i planowaniu każdej decyzji i każdego posunięcia w grze. Pierwsze gry strategiczne były turowe. To oznacza, że w danej turze gracz mógł dokonać jakiegoś ruchu, zagrania, a potem następowała tura przeciwnika i trzeba było w tym czasie czekać, na swoją kolej. Nie trzeba było długo czekać na coś nowego. Wprowadzono nowy podgatunek RTS, czyli Real Time Strategy (strategia czasu rzeczywistego). W takiej strategii przeciwnicy wykonują swoje ruchy i działania jednocześnie. Dzięki temu gra jest dynamiczniejsza i ciekawsza. W grach typu RTS trzeba nawet lepiej przewidywać to co może zrobić przeciwnik i szybciej temu przeciwdziałać. Jest po prostu mniej czasu do namysłu.

Gra symulacyjna lub inaczej symulator ma spełniać przede wszystkim jedną podstawową funkcję. Tą funkcją ma być odwzorowanie i imitowanie różnych aspektów życia. Im symulator bardziej podobny do rzeczywistości tym lepiej dla gry i tym chętniej się po nią sięga. Imitować można wszystkie rzeczy np. jazdę samochodem, budowanie domu, lot w kosmos, pływanie statkiem, czy latanie samolotem. Takie gry naprawdę sprawiają przyjemność szczególnie, gdy nie mieliśmy nigdy okazji lecieć samolotem, a bardzo interesujemy się lotnictwem. Symulatory lotnicze służą właśnie do szkolenia pilotów. Są to wtedy bardzo zaawansowane i profesjonalne programy, których nie kupimy w sklepach z grami. Jednak twórcy gier starają się w jak najbardziej kompromisowy sposób uzyskać dobrą i niezbyt skomplikowaną, ale realistyczną grę. Wiadomo, że nikt z graczy nie będzie w stanie opanować wszystkich czynności jakie musi wykonywać prawdziwy pilot samolotu. Nie ma też odpowiednich narzędzi bo zazwyczaj gra się za pomocą klawiatury i myszki. Trzeba stworzyć w miarę czytelny interfejs gry dzięki, któremu będzie łatwiej grac. Wielkim plusem symulacji jest to, że przy tworzeniu takich gier twórcy współpracują ze specami od danej dziedziny. Dzięki temu gry mają w sobie choć odrobinę realizmu.

4W Polsce zamiast nazwy Duck hunt zazwyczaj używało się określenia kaczki lub też polowanie. Aby móc komfortowo zagrać w tę produkcję należało posiadać pistolet który zazwyczaj był dołączany do zestawu NES’a czy też Pegasusa. Kontroler ów działał na zasadzie światła emitowanego przez nasz telewizor dzięki czemu fizyczne celowanie w daną cześć ekranu było odczytywane przez grę w przyzwoity sposób. Oczywiście trudno tutaj mówić o idealnej precyzji gdyż polegało to bardziej na celowaniu w dany sektor ekranu jednak spokojnie dawało to radę. Duck Hunt stawiało nas w roli myśliwego który wraz ze swoim wiernym czworonogiem poluje na kaczki. Oprawa gry była dość ładna i ciesząca oko. Sama rozgrywka dostarczała wielu emocji gdyż wraz z kolejnymi poziomami ilość jak i szybkość kaczek wzrastała wymuszając na nas opanowanie i szybkie działanie. Sam pies również miał spory wpływ na popularność tejże produkcji gdyż po każdym chybieniu wyśmiewał nas w dość irytujący ale na swój sposób sympatyczny sposób.

Oryginalny tytuł to Kunio-Kun’s Soccer League jednak w Europie wydana została jako Gola 3 i to pod tą nazwą jest rozpoznawalna do dziś. Produkcja ta jest grą piłkarską która która traktuje ten sport z przymrużeniem oka. Twórcy nie stawiali na realizm i piłkarskie emocje a na humor i dobrą zabawę która nie składnia do zaciętej rywalizacji a do ogromnych pod względem ilości wybuchów śmiechu. Cała oprawa graficzna jak na Japonię przystała jest w mocno mangowym stylu. Zawodnicy wyglądają zabawnie niektórzy wręcz od razu stają się naszymi ulubieńcami. Do naszej dyspozycji jest liga, pojedynczy mecz oraz rzuty karne. Do dyspozycji są rożne poziomy trudności dzięki czemu każdy może spróbować swych sił w tejże grze. Do naszej dyspozycji oddano również możliwość zmiany ustawienia naszej drużyny. Bardzo ważnym elementem tejże produkcji są zmienne warunki pogodowe. Możemy grać w słońcu, podczas deszczu narażając naszych piłkarzy na porażenie piorunem oraz grę po pas w błocie. Rzuty karne bardziej przypominają te znane fanom hokeja gdyż nie strzela się z miejsca a biegnie się z piłką na bramkarza.

1Rok 1985 to jeden chyba najważniejszy rok dla elektronicznej rozrywki. Wydanie Super Mario bros to wydarzenie które zrobiło nie mała furorę. Prosta, ładna (jak na owe czasy), bardzo wciągająca a co najważniejsze przystępna dla wszystkich gra to przepis na sukces. Głównego bohatera gry rozpoznaje już cały świat. Nawet ludzie którzy nigdy w gry komputerowe nie grali rozpoznają Mario. Można go też nazwać śmiało ikoną gier. Setki koszulek, kubków, breloczków czapeczek i innych tego typu gadżetów z tą postacią sprzedaje się co roku w wielu milionach egzemplarzy. Co jednak tak magicznego jest w tej produkcji ? Trudno jednoznacznie powiedzieć. Była jedną z pierwszych gier z gatunku platformówek w której poziomy przesuwają się poziomo. Fabuła jest prosta Bowser zamienił mieszkańców planety w kamienie a jedyna osoba która może zdjąć ten czar jest księżniczka Peach. Żeby nie było za łatwo została ona porwana i ukryta w zamku. Mario wraz ze swoim bratem Lugimi musi uratować księżniczkę. Oczywiście mamy różnych wrogów którzy starają się nam przeszkodzić (najbardziej popularny z nich to goomba). Super Mario bros jest drugą grą co do ilości sprzedanych kopi na świecie.

Dwa bałwany w spodniach rzucając kulkami śniegu w potwory, wypijając magiczne mikstury ze słowików i wspinający się do góry a wszystko to aby uratować uwięzioną księżniczkę. Brzmi to może dziwnie jednak tak w skrócie można by przedstawić tą produkcję. Toaplan w roku 1990 postanowiło załatać dziurę jeśli chodzi o gry z systemem kooperacji. Mimo iż możemy przejść grę sami to jednak zabawa z przyjacielem jest zdecydowanie lepsza. Produkcja jest tą z gatunku statycznych platformówek. Całą plansze widzimy bez konieczności przesuwania jej a przejście do następnej umożliwia tylko i wyłącznie eliminacja każdego znajdującego się na niej wroga. Ułatwią nam to eliksiry pozostawione na mapie przez zabitych wrogów. Do czasu śmierci naszego bohatera zwiększają jeden z atrybutów. Fabuła jest prosta. Porwano księżniczkę i trzeba ją uwolnić. To co jednak najbardziej urzeka w tej produkcji to zdecydowanie grafika. Piękna kolorystyka, świetne poziomy, zabawni ale bardzo ciekawi wrogowie oraz dopieszczeni bossowie. Był to przepis na sukces

22Bardzo popularnymi szczególnie wśród chłopców są komputerowe gry wyścigowe. Takie gry nazywa się potocznie wyścigówkami, scigankami lub ścigałkami. Ten gatunek gier wideo jest bardzo zróżnicowany. Są gry w których ścigamy się samochodami, które są prawdziwe i czasami można je spotkać na drogach. Są to najczęściej drogie super samochody lub normalne zwykłe auta z choćby minimalnym zacięciem sportowym. Taką słynną serią gier wyścigowych jest „Need for Speed”, jednak ostatnio gracze narzekają na słabe tytuły z tej serii. W większości gier wyścigowych ścigamy się z komputerowymi przeciwnikami. Przeważnie można dobierać poziomy trudności. Im wyższy poziom trudności tym lepiej i szybciej jadą komputerowi gracze. Można jednak zagrać z innymi przez Internet dzięki trybowi multiplayer. Praktycznie żadna gra wyścigowa z prawdziwego zdarzenia nie może obejść się bez tego trybu. Czasem można pobawić się we dwóch na tym samym komputerze dzięki opcji podzielenia ekranu. Głównym celem każdej gry wyścigowej jest oczywiście wygranie wyścigu. Dostępne są gry rajdowe, gdzie ścigamy się bezpośrednio na czas, a pośrednio z przeciwnikami komputerowymi, bo żeby wygrać musimy przejechać odcinek w krótszym czasie niż oni. Odmianą gier wyścigowych jest Simracing. Jednak ten rodzaj gier zaliczyć można już do symulatorów, ale nie ma oczywiście sztywnych reguł.

Fabularne gry wideo to gatunek gier, które początkowo były wydawane tylko na komputery. Z angielskiego gry fabularne nazywane są cRPG (computer Role Playing Game). Gry fabularne na konsole nazywane są zresztą praktycznie tak samo. Skrót brzmi również cRPG od console Role Playing Game. Gry fabularne na konsole i komputery są prawie takie same, ale różni je kilka cech. e odróżniają komputerowe gry fabularne od gier RPG na inne platformy. Jako pierwsze gry były to gry fantasy które opierały się na wyobraźni, a owe założenia matematyczne i liczbowe zostały przeniesione do prostej gry komputerowej. Głównym podobieństwem wszystkich gier fabularnych jest to, że prowadzona postać ma określone w liczbach lub podobnie cechy, które w trakcie gry są doskonalone. Współczynnik liczbowy tych cech jest podnoszony poprzez samo granie. Bardzo popularną na świecie grą cRPG jest Diablo i Diablo II. Dla przykładu w tej grze do wyboru jest kilka postaci, które mają odmienne umiejętności i moce, które będą rozwijane podczas rozgrywki. To właśnie w większości te umiejętności i ich poziom determinują w grach cRPG możliwości gracza i to czy przejdzie zadanie w grze. Jeśli misja się nie powiedzie warto zebrać silniejsze umiejętności. Obecnie zauważa się trend przenoszenia takich umiejętności do innych gier np. do gier akcji.